كه تا كنون چاپ نشده با سند نقل شده است . سپس مىافزايد : ثمّ طلبت من الفاضل الجليل الحجّة الشيخ محمّد الصَدوقي اليزدي أن يستكتب من نسخة العوالم سند الحديث ومتنه . آن گاه ايشان مىگويد : وممّن نقل المتن العلّامة الجليل الثقة الثبت شيخنا فخرالدين محمّد العلي الطريحي . . . وممّن يوجد في كلماته هذا المتن العلّامة الجليل الديلمي صاحب الإرشاد في كتابه الغرر والدرر فيوجد فيه ما يقرب من نصف الخبر . از افرادى كه آن را نقل كرده شيخ فخرالدين طريحى درگذشته سال 1087 است . و از جمله ديلمى صاحب ارشاد القلوب در كتاب الغرر والدرر . از اين سخن به نظر مىرسد كه اين گونه حديثى را نمىشود بىپايه و بىاساس خواند و به اين شكل ، قضيه‌اى را رد كرد . آن گاه ايشان مىگويند : و كذا الحسين العلوي الدمشقي الحنفي من أسرة نقباء الشّام وقد رأيته بخطّه . « 1 » البته ما در مقام تتبع و تحقيق حديث كساء نيستيم تا اسانيد و نسخه‌هايش را جست و جو كنيم ، گرچه با اين سخنان ناگزير افرادى وادار مىشوند تحقيق كنند ، همان گونه كه برخى درباره زيارت عاشورا تحقيق كرده‌اند و نسخ آن را چند قرن قبل از صفويه يافته‌اند كه در آن نسخ زيارت عاشورا با لعن و سلام موجود است .

--> ( 1 ) . همان : 2 / 557 و 558